ਵਿਸ਼ੇ

ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਨੇ ਮਾਲਵਿਨਸ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ

ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਨੇ ਮਾਲਵਿਨਸ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ

ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਡਾ ਰਾਉਲ ਏ ਮੌਂਟੇਨੇਗਰੋ ਦੁਆਰਾ

ਨਿ Newਯਾਰਕ ਵਿਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨਾ ਫਰਨਾਂਡੀਜ਼ ਡੀ ਕਿਰਚਨੇਰ ਅਤੇ ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਕ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ 1,670 ਮਿਲੀਅਨ ਪੇਸੋ ਲਈ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕੀਤਾ. ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਇੱਕ ਟੁਕੁਮੈਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਾਰਡੋਬਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋਣਗੇ.

ਕ੍ਰਿਸਟਿਨਾ ਫੁਏਂਟੇਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਯਾਦ ਵਿਚ
ਬੈਰੀਓ ਇਟੂਜ਼ਿੰਗó ਐਨੈਕਸ ਦੀ ਇਕ ਮਾਂ, ਇਕ ਲੜਾਕੂ


ਸਿਰਲੇਖ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਤੇ ਖੇਡਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇੱਕ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ. 1956 ਵਿਚ, ਅਮਰੀਕੀ ਕੰਪਨੀ ਮੌਨਸੈਂਟੋ ਨੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1978 ਵਿਚ, ਬ੍ਵੇਨੋਸ ਏਰਰਸ ਸੂਬੇ, ਪੇਰਗਾਮਿਨੋ ਵਿਚ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਮੱਕੀ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਸੰਚਾਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ 5 ਪੌਦੇ ਹਨ: ਦੋ ਬੀਜ ਪ੍ਰੋਸੈਸਰ (ਰੋਜਸ ਵਿਚ ਮਾਰੀਆ ਯੂਜੀਨੀਆ ਪਲਾਂਟ, ਪਰਗਮਿਨੋ ਪਲਾਂਟ); ਇੱਕ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ (ਪਲਾਂਟਾ ਜ਼ੂਰੇਟ) ਅਤੇ ਦੋ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਟੇਸ਼ਨ (ਕੈਮਟ, ਫੋਂਟੇਜ਼ੁਏਲਾ) [1]. ਹੁਣ ਇਹ ਕਾਰਡੋਬਾ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੀਜੀ ਫੈਕਟਰੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੋ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ [2] [3] ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ.

ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਸੇਂਟ ਲੂਯਿਸ ਦੇ ਕ੍ਰੀਵ ਕੋਇਰ ਗੁਆਂ., ਮਿਸੂਰੀ ਰਾਜ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ) ਵਿੱਚ ਹੈ. ਜੋਨ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਕਵੀਨ ਦੁਆਰਾ 1901 ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕੋਕਾ ਕੋਲਾ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਟੀ ਸਵੀਟਨਰ ਸੈਕਰਿਨ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਸੀ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਸਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਸਾਇਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਵੇਚੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੀ.ਡੀ.ਟੀ. ਅਤੇ ਏਜੰਟ ਓਰੇਂਜ (ਇੱਕ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਅਤੇ 2.4 ਡੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕਾiant ਅਤੇ ਵੀਅਤਨਾਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ 2.4.5 ਟੀ), ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੀ.ਸੀ.ਬੀ. ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਨੂਟਰਸਵੀਟ ਵਾਂਗ. ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਡੇਟਨ ਅਤੇ ਟੀੜ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਹਿਲੇ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਅਤੇ ਆਪਟੀਕਲ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ. ਉਸਨੇ ਬੀਜ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੀਨੋਟਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਜੀਵਾਂ, ਜੀ ਐਮ ਓ (1982) ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਮੋਹਰੀ ਸੀ. ਜੀ.ਐੱਮ.ਓਜ਼ ਵਿਚ ਜੀਨ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਬਾਰਸ਼ ਦੀ ਘੱਟ ਉਪਲਬਧਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ.

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੈਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰਾਨਾ ਵਿਵਹਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਹੇ ਹਨ. ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਮੌਨਸੈਂਟੋ ਨੂੰ ਡੇਟਾ ਮਿਲਾਵਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ [1] [4]. ਹਾਲ ਹੀ ਵਿਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਲਿਓਨ ਦੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੇ ਲਾਸੋ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਨੇ ਇਕ ਉਤਪਾਦਕ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ. ਲਸੋ ਦੇ ਸਰਗਰਮ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਲੈਚਲੋਰ ਅਤੇ ਘੋਲਣ ਵਾਲੇ ਮੋਨੋਕਲੋਰੋਬੈਂਜ਼ਿਨ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮਾਤਰਾ ਹੈ. ਬਿਲਕੁਲ, ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਲਏ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨੇ ਮੋਨੋਕਲੋਰੋਬੇਨਜ਼ੀਨ (2012) ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ.

ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਖ਼ਤਰੇ ਵਜੋਂ ਵੇਖਣਾ ਭੋਲਾ ਹੋਵੇਗਾ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ 80% ਮਾਰਕੀਟ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਵੈਂਟਿਸ 7%, ਸਿਨਜੈਂਟਾ (ਪਹਿਲਾਂ ਨੌਵਾਰਿਸ) 5% ਨਾਲ, ਬਾਸਫ 5% ਅਤੇ ਡੂਪੋਂਟ 3% ਨਾਲ ਹੈ. ਇਹ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵੇਚੇ ਗਏ 60% ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ []].

ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਵਜੋਂ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਉਤਪਾਦਕ ਵਜੋਂ [1]. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿਸਫੋਟਕ grewੰਗ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ ਹਨ, 21 ਸਤੰਬਰ, 1995 ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਕੌਮੀ ਸਕੱਤਰੇਤ ਦੇ ਜੀਵ ਕੋਨਬੀਬੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਅਸਪਸ਼ਟ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੇ ਜਨਤਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ []] [२]]. ਉਹ ਸੰਸਥਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਜੀਵ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ, ਆਰ ਆਰ (ਰਾ Rਂਡ-ਅਪ ਰੈਡੀ) ਸੋਇਆਬੀਨ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਇਹ ਪੱਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਤਕ ਬਹਿਸ ਜਾਂ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ. ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਜੈਨੇਟਿਕ icallyੰਗ ਨਾਲ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਫਿਲਿਪ ਸੋਲੀ ਅਤੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਹੱਥ ਗਿਆ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ 25 ਮਾਰਚ 1996 [6] ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕੱਦ ਦੇ ਗੁਪਤ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ. ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂ, ਜਿਸਨੇ ਸੋਇਆਬੀਨ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਜੀਨਾਂ ਨੂੰ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਐਗਰੋਬੈਕਟੀਰੀਅਮ ਸੀਪੀ 4 (ਸੀਪੀ 4 ਈਪੀਐਸਪੀ ਜੀਨ) ਬੈਕਟਰੀਅਮ ਤੋਂ ਸਿਰਫ ਇਕ ਕਲੋਨ ਜੀਨ ਜੋੜ ਕੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੇਨਾਸਾ ਦੁਆਰਾ 1977 ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਨਜੂਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ 1999 ਵਿਚ ਮੁੜ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰੂਪ ਵਿਚ [27] ਬਣਾਇਆ ਸੀ.

1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਜਨਤਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਬੰਧਤ. ਮਾਰੂ ਖੁਰਾਕ ਮਾਪਦੰਡ 50 ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ - ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਅਣਉਚਿਤ - ਗਲਾਈਫੋਸੈਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਟੌਸਿਕੋਲੋਜੀਕਲ ਕਲਾਸ IV ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ: "ਉਹ ਉਤਪਾਦ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ". ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੋਖਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ. ਉਸਦੀਆਂ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੇ ਮਾੜੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਨਹੀਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਠੋਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੀ. ਨੌਕਰੀ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਅਗਲੇ 15 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਲੋਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਇਕ ਖੁੱਲੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗਾ. ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੱਚੇ, ਬੱਚੇ, ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਤੇ ਬਾਲਗ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਣਇੱਛਤ ਗਿੰਨੀ ਸੂਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਏ. ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵ ਏਐਮਪੀਏ [28] ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਬਲਕਿ ਹੋਰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸੂਚੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਐਂਡੋਸੁਲਫਨ ਅਤੇ ਕਲੋਰੀਪਾਈਰੀਫੋਸ ਅਤੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ 2,4 ਡੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਟੀ ਐਚ ਸੋਇਆਬੀਨ (ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਰ ਆਰ) ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਸਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ 146 ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਫਾਈਲ' ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੌਨਸੈਂਟੋ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਥਾਨਕ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਇਨਕਲਾਬ ਨੇ ਪੱਖਪਾਤ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੇ ਉਹੀ ਰਸਤੇ ਅਪਣਾਏ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ. ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵਜ਼ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੇਨਾਸਾ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਉਹੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਨਾਲ ਕੋਨਾਬੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਬਾਕੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ. ਹਨੇਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਵਧ ਰਹੇ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਮਾਲੀਏ, ਸੋਇਆਬੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ.

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਟੀ ਐਚ ਸੋਇਆਬੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਰੋਧਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਪੇਟੈਂਟ ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਕੋਲ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ 2000 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਹੁਣ ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ ਫਾਰਮੂਲੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਦਯੋਗ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਗੁਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੈਟਰੋ ਕੈਮੀਕਲ ਪੌਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਟਾਨੋਰ-ਯੂਐਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਐਲਬੋਫੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ II). ਅਟਾਨੋਰ ਖਤਰਨਾਕ 2,4 ਡੀ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; 2.4 ਡੀਬੀ; ਜੈਨੇਟਿਕ modੰਗ ਨਾਲ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਐਮਸੀਪੀਏ, ਟ੍ਰਾਈਫਲੂਰਲਿਨ, ਐਟਰਾਜ਼ਾਈਨ, ਸਿਮਾਜ਼ੀਨ ਅਤੇ ਡਿਕਾਂਬਾ. ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਟਾਨੋਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ - ਐਲਬੋ - ਮਿਜ਼ੂਰੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਰਸਾਇਣਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਵੱਧਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਕੋ ਫੈਕਟਰੀ ਅਤੇ ਮੂਲ ਦੇ ਬੈਚਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਭਿੰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਛਾਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਗਲਤ ਸੀ. ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਿਰਫ ਘਾਤਕ ਖੁਰਾਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ - ਉਹ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ - ਅਤੇ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜੋ ਕਿ ਆਮ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਰ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਰਹਿੰਦ ਖੂੰਹਦ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹਰ ਚੀਜ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗ ਸਕਿਆ [7]. ਰਾਜ ਦੀ ਗੈਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦਾ ਇਹ ਪਿਛਲਾ ਬਦਲਾਵ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਦਯੋਗਿਕ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਬੇਕਾਬੂ ਵਾਧੇ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਮਿਲੀ. ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਮੌਨਸੈਂਟੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਦੇਸ਼ ਸੀ. ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਖੁਦ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ. ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਜੀਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰੰਤੂ ਇਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ. 1999-2006 ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੇ ਦਿਹਾਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਿੱਚ 20% ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਕਮੀ ਆਈ [8].

ਪਸ਼ੂ ਧਨ ਦੇ ਖੇਤ ਸੋਇਆਬੀਨ ਬਣ ਗਏ, ਜੈਵਿਕ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਹਿਦ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਸੰਕਟ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਪੋਲੈਂਡ ਵਿਚ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਮੌਨਸੈਂਟੋ ਦੀ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਬੀਟੀ ਮੱਕੀ (ਮੋਨ 810) 'ਤੇ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ ਵਿਚ ਕਲੋਨੀ ਕਲੈਪਸ ਡਿਸਆਰਡਰ (ਸੀਸੀਡੀ) ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਮਧੂ ਮੱਖੀ ਪਾਲਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਖ਼ਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਮੱਕੀ (ਮਈ 2012) ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਨੇ ਸਤੰਬਰ, 2011 ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੰਪਨੀ ਬੀਓਲੋਜਿਸਟਿਕਸ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀ, ਆਈਏਪੀਵੀ ਵਾਇਰਸ, ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਲਈ. ਬੀਓਲੋਜਿਸਟਿਕਸ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤਕਨੀਕੀ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਜੀ.ਐੱਮ.ਓ ਮੱਕੀ ਨੂੰ ਕੈਸਕੇਡ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਪੋਲਿਸ਼ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ [23] [24].

ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਕਮਿ Communityਨਿਟੀ ਅਤੇ ਚੀਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਲਈ ਬਾਇਓਫਿuਲ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਣ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ [9]. ਬਾਅਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘੱਟ ਤੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਟਿਕਾable ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਗਲਤ ਹੈ.

ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸੋਇਆਬੀਨ ਅਤੇ ਸੋਇਆ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਟੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਇਸ ਕੇਸ ਵਿਚ ਅਰਜਨਟੀਨਾ. ਅੱਜ ਵੀ ਅਸੀਂ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਤੀ ਟਨ ਸੋਇਆ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਉੱਚ ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੀਮਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਅਨੁਮਾਨਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸੋਇਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਲਾਲਚ ਅਜੇ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਸਖਤ ਟਕਰਾਅ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ. ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਬੇਹਿਸਾਬ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤਾਂ, ਵਿਲੱਖਣ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਘਾਟਾ ਅਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਰਹਿੰਦ ਖੂੰਹਦ ਦੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਦੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਦੇ ਵਧ ਰਹੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਗਠਨ ਬੜੀ ਬਦਚਲਣੀ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਹੈ []]. ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜ ਸਾਡੀ ਨਿਯਮਿਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗਲਤ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਖੁੱਲੇ ਦੇਸ਼ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦੇਸ਼ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਤੇ, ਇਸਦੇ ਆਪਣੇ ਬਾਇਓਟੈਕਨਾਲੌਜੀਕਲ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ. ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਜੀ ਐਮ ਓ ਲਈ ਹਮਲਾਵਰ ਪੇਟੈਂਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਗਾ-ਮਾਈਨਿੰਗ ਕਲੋਨੀਕਰਨ ਦੀ ਵਿਗਾੜ ਦੁਹਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਧਿਐਨ ਦੁਆਰਾ ਸਹੂਲਤ. ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ, ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੋਜ, ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੱ extਣ ਵਾਲੇ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਜੇ ਵੀ "ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮੈਗਾ ਮਾਈਨਿੰਗ" 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਧਾਤੂ ਮੈਗਾ ਮਾਈਨਿੰਗ ਸੈਂਕੜੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੈਕਟੇਅਰ ਰਕਬੇ ਤੇ ਕਸਾਈ ਜ਼ੋਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮੈਗਾ ਮਾਈਨਿੰਗ ਲੱਖਾਂ ਹੈਕਟੇਅਰ ਰਕਬੇ ਵਿੱਚ ਕਸਾਈ ਜ਼ੋਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਹਰ ਚੀਜ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮਾਡਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂੰਨ 25675 ਦੇ ਆਰਟੀਕਲ 4 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ - ਹੁਣੇ ਤੱਕ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਲਾਭ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ. ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ.

ਹਮਲੇ ਦੀ ਸਹੂਲਤ

ਚਾਰ ਤੱਥ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਮੌਨਸੈਂਟੋ ਮਾਲਵਿਨਸ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ.

1. ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਉਦਯੋਗਿਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਜਾਂ "ਤੀਬਰ ਛੋਟੀਆਂ ਜੰਜ਼ੀਰਾਂ" ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਆਮ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਕਲੀਅਰਿੰਗ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸਾਨੀ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ isਣਾ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਕਮਿ communitiesਨਿਟੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗ਼ਰੀਬੀ. ਸ਼ਹਿਰ ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜਿਥੇ ਕੱractiveਣ ਵਾਲੇ ਮਾੱਡਲ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖਰਚੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤੰਤਰ ਤੱਕ [10].

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਗੰਦਗੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੇਰੀ-ਸ਼ਹਿਰੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੇ "ਤੀਬਰ ਛੋਟੀਆਂ ਸੰਗਲਾਂ" ਦੇ ਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ. ਨਾ ਹੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ coverੱਕਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਸੋਇਆਬੀਨ, ਸੂਤੀ, ਮੱਕੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਅਤੇ ਨਾਨ-ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਮਾਰ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਖੁਰਾਕਾਂ ਵਿਚ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਉਤਪਾਦਕ ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਇਸਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਭਾਈਵਾਲ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਸਕੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਬੂਤ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ.

ਦੋ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਅਤੇ ਇਕ ਐਰੋਸੋਲ ਐਪਲੀਕੇਟਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕ੍ਰੈਡੋਬਾ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੌਰਾਨ, ਐਗਰਿਅਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂਇਕ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਮੁਹਿੰਮ (7 ਜੁਲਾਈ, 2012) ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ. ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਮੋਟਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਨੇ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ 30-40 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਬਿਨਾਂ ਲੋਕ ਇਸ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਮਰ ਰਹੇ ਸਨ. ਇਹ ਇਕ ਖੁੱਲਾ ਇਕਬਾਲ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਮਾਰੂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ - ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਜੋ ਸਿਹਤ ਦੇ ਨੁਸਖੇ ਲਿਖਦੇ ਹਨ - ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮੌਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਬਸ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਰਸਾਇਣਕ ਕਾਕਟੇਲ ਦੀਆਂ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ knowsੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭਰੂਣ ਦੇ ਵਿਕਾਸ, ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਹਾਰਮੋਨਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਇਮਿ systemਨ ਸਿਸਟਮ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ []] ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ. ਇਹ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਲਈ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਅਣ-ਸੂਚਿਤ ਉਤਪਾਦਕਾਂ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕੋਰਸਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ. ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪਿਛਲੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਤਰ ਹੋਏ ਬਚੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਏ ਬਗੈਰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਰਸਾਇਣਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬੋਲਦਿਆਂ, ਹਰ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਿਫ਼ਰ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਾਈਟੋਸੈਨਟਰੀ ਨੁਸਖੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਲੋਰੀਨੇਟਸ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੀਡੀਟੀ ਅਤੇ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਐਂਡੋਸੁਲਫਨ ਵਰਗੇ ਪੁਰਾਣੇ ਇਕੱਠੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਕਿਉਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ.

2. ਹਰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇਕ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਤੱਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ inerts, ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਹੋਰ additives ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਗਰਮ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਹਨ. ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਾਕਟੇਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ. 1. ਖੁਲ੍ਹੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਕਟਰੀ ਮਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਰਸਾਇਣਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਨਵੇਂ ਰਸਾਇਣ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਆਈਸੋਮੈਲਾਥਿਅਨ, ਇੱਕ ਪਦਾਰਥ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੈਕ ਕੀਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲੋਂ 7 ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਹੈ, ਮਲੇਥੀਅਨ ਫਾਸਫੋਰਸ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਬੰਦ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਾਕਟੇਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ. ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਐਪਲੀਕੇਟਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ' ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਮਿਸ਼ਰਣ ਅਤੇ ਪੇਤਲੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਉਤਪਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਉਹੋ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਾਕਟੇਲ 3 ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕਾਕਟੇਲ ਦੀ ਇਹ ਜੋੜ - ਕਾਕਟੇਲ 1 ਪਲੱਸ ਕਾਕਟੇਲ 2 ਪਲੱਸ ਕਾਕਟੇਲ 3- ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਵੇਂ ਪਦਾਰਥ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਸਥਾਈ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ. ਇਹ ਕਾਕਟੇਲ 4. ਹੈ. ਏਐਮਪੀਏ ਗਲਾਈਫੋਸੇਟ ਅਧਾਰਤ ਕਾਕਟੇਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਐਂਡੋਸੁਲਫਨ ਸਲਫੇਟ ਐਂਡੋਸਫਲਨ ਅਧਾਰਤ ਕਾਕਟੇਲ []] [१]] ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.

ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ - ਸਿਰਫ ਇਕ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਉਤਪਾਦ ਨਹੀਂ - ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੜ੍ਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਵਾ ਦੁਆਰਾ, ਦੂਸ਼ਿਤ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੁਆਰਾ. ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਕਟੇਲ ਦੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਜੋ ਬਾਲਗਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿਚ ਭਾਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ, ਵਧੇਰੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਹਵਾ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸਤਹ ਹੈ? ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.

ਇੱਥੇ ਉਪਰੋਕਤ ਉਕਸਾਉਣੀ ਗੱਲ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਕੌਨਬੀਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੇਨਾਸਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ. ਖੇਤੀ ਵਾਲੇ ਖੇਤ ਡੀਸਟਟੀ ਅਤੇ ਐਚਸੀਐਚ ਵਰਗੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਰਹਿੰਦ ਖੂੰਹਦ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਐਂਡੋਸਫਫਨ ਵਰਗੇ ਹਾਲੀਆ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼, ਅਤੇ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਉਪਯੋਗਤਾ ਉਸ "ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿਛੋਕੜ" ਨੂੰ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਕਾਕਟੇਲ 5 ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤੇ ਲੋਕ, ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਮੌਜੂਦਾ ਜੀਵ ਜਮ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ "ਸ਼ਾਮਲ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਕਾਕਟੇਲ 6 ਹੈ. ਸਪਰੇਅ ਕੀਤੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਅਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਸਟੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਦੂਸ਼ਿਤ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਭ੍ਰੂਣ ਅਤੇ ਗਰੱਭਸਥ ਸ਼ੀਸ਼ੂ (ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਸੈਂਟਲ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ) ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ (ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤਬਾਦਲਾ) ਵਜੋਂ. ਇਹ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਦੀਆਂ ਇਹ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕਾਂ ਹਾਰਮੋਨਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਵਿਚ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਮਿ systemਨ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਾਇਰਲ ਅਤੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਘੱਟ ਰੋਧਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਮਾਰੂ ਖੁਰਾਕ 50 ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਲਈ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁੱਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.

3. ਨਿਰਯਾਤ ਮਾੱਡਲਾਂ ਦੀ ਬਰਾਮਦ ਲਈ ਉਦਯੋਗਿਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਉਪ-ਉਤਪਾਦਾਂ, ਬਲਕਿ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਵੀ. ਮਿੱਟੀ, ਆਪਣੇ coverੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ - ਜੋ ਕਿ ਬਿਜਾਈ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਕੱ eliminatedੀ ਗਈ ਹੈ - ਫਿਰ ਹਰ ਕਟਾਈ ਦੇ ਕੱractsਣ ਵਾਲੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ .ੰਗਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ. ਜ਼ਮੀਨ ਵੋਇਡ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਹੈ. ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖਰੀਦਦਾਰ ਉਸ ਅਨਾਜ ਦੀ ਖਰੀਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨਾ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ, ਨਾ ਹੀ ਪਾਣੀ ਜੋ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਖੁੱਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਗੁਆਉਣੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜੱਦੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਾਲਾ ਘੱਟ ਖੇਤਰ ਜੋ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਕ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਸੋਇਆਬੀਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਪੌਦਾ 1,500 ਤੋਂ 2,000 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਨਟਾ ਕੈਸਲਰ ਦੀ ਗ੍ਰੇਸੀਲਾ ਕੋਰਡੋਨ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ 40,000 ਟਨ ਸੋਇਆਬੀਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜਹਾਜ਼ 3,576 ਟਨ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਨਿਰਯਾਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕੁਲ ਦਾ ਲਗਭਗ 10%. ਜੇ ਮਾਲ ਕਣਕ ਹੈ, ਇਹ 1,176 ਟਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਮੱਕੀ ਹੈ, 966 ਟਨ ਹੈ. ਉਸੇ ਹੀ ਖੋਜਕਰਤਾ ਨੇ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਚਾਰਟ ਕੀਤਾ: "ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਉੱਤੇ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ 300 ਟਰੱਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ." ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਹਰ ਤਿੰਨ ਯੂਨਿਟ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ "ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਤਬਦੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ." ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ, ਮਿੱਟੀ ਵਿਚੋਂ ਗੁਆਏ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ 37% ਖਾਦ [11] ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਸਿੱਧੀ ਬਿਜਾਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ .ੰਗ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ - ਇਹ ਇੱਕ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਕੱractionਣਾ ਹੈ - ਨਾ ਸਿਰਫ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਬਲਕਿ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜੈਵਿਕ roਰਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈ [10].

ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੀਵਤ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਜੱਦੀ ਜੰਗਲ, ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਹਨ. ਸਤਹ ਦੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਹਿੰਸਕ ecੰਗ ਨਾਲ ਮਕੈਨੀਕਲ ਕਲੀਅਰਿੰਗ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਸਿਰਫ ਮਿੱਟੀ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ. ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸਕਰ ਸਨਅਤੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਾਦ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਮਾੜੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਪੰਪਸ ਪ੍ਰੈਰੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਮਿੱਟੀਆਂ ਅਰਧ-ਸੁੱਕੇ ਚਾਕੋ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ "ਵਿਰੋਧ" ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਮਾੜੀਆਂ ਲਾਲ ਮਿੱਟੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹਨ.


ਬਰਾਮਦ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ (ਲਗਭਗ 12) ਦੇ ਪੁਨਰਜਨਮੇ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਜੈਵਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਵਧਦਾ ਘਾਟਾ ਵੀ ਹੈ. ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਹੋਰ ਗੜਬੜੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਕਾ, ਹੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਕਟੌਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਫਸਲਾਂ, ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਰਲਤਾ ਲਈ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ. ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੱਦੀ ਵਾਤਾਵਰਣ, ਖੇਤਰੀ ਅਤੇ ਜਲ-ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਖੇਤੀ ਲਈ ਘਾਤਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨਾ ਸਿਰਫ ਦੂਸ਼ਿਤ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਵਿਰਸੇ ਵਿਚ ਪੈਣਗੀਆਂ ਬਲਕਿ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਹੋਣਗੇ.

ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਖਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਫਾਸਫੇਟਸ, ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ. ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਪਲਾਇਰ ਮੋਰੋਕੋ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਇਸਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਹਾਰਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਫਾਸਫੇਟ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ [१२]। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ-ਰਹਿਤ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਸਹਾਰਾ ਵਿਚ ਬੱਚਿਆਂ, ਅੱਲੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਬਾਲਗਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ.

ਸਹਾਰਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਣਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਦਿਨ ਤਕਰੀਬਨ 200,000 ਟਨ ਫਾਸਫੇਟ ਕੱ areੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ [12]. ਇਹਨਾਂ ਸਪਲਾਈਆਂ ਦੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ ਜਦੋਂ ਫਰਵਰੀ 2011 ਵਿੱਚ ਮੋਰੋਕੋ ਦੇ ਦਫਤਰ ਫਾਸਫੇਟਸ (ਓਸੀਪੀ) ਦੇ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਤੋਂ ਆਏ ਓਸੀਪੀ ਆਯਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਮਾਰੋਕ ਫਾਸਫੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਲਈ ਸੋਇਆਬੀਨ ਅਤੇ ਉਪ-ਉਤਪਾਦ ਨਿਰਯਾਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਫਾਸਫੇਟਸ ਨੂੰ ਆਯਾਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਇਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਉਹ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਮੌਤਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਫਾਸਫੇਟਸ ਖਰੀਦ ਕੇ ਉਹ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਮੌਤਾਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੋਰੱਕੋ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ.

Trans. ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਫਸਲਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਸਿਰਫ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਕਈ ਵਾਰ ਵਾਪਸੀ ਲੁੱਟ, ਅਤੇ "ਵਰਚੁਅਲ ਪਾਣੀ" ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਦੀ ਬਰਾਮਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਜੱਦੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਨਾਟਕੀ ਕਮੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਸਿਰਫ ਟੀ ਐਚ ਸੋਇਆ 18 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈਕਟੇਅਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਕ ਸਮੇਂ ਉੱਚ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸਨ. ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਮੱਕੀ ਅਤੇ ਕਪਾਹ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੀਟੀ, ਟੀਐਚ ਅਤੇ ਬੀਟੀ ਐਕਸ ਟੀ ਟੀ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ 4.2 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈਕਟੇਅਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਸੀ ਵਾਤਾਵਰਣ (ਮੁਹਿੰਮ 2010-2011) ਦੁਆਰਾ ਕਬਜ਼ੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ [13].

ਪਾਣੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਮੂਲ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਤਹਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਅਸੰਭਵ ਹੈ. ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬੀਜ ਪੂਲ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਉਹ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਮੁਨਾਫਿਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਵੇ। ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਰੁੱਖ, ਫੰਜਾਈ, ਸਰੀਪਨ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਬਲਕਿ ਜੀਵਤ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਜਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਤਕਰੀਬਨ 1,500 ਮਿਲੀਅਨ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਆ (ਸੂਖਮ ਜੀਵ), 120 ਮਿਲੀਅਨ ਨਮੈਟੋਡਜ਼ (ਕੀੜੇ), 440,000 ਸਪਰਿੰਗਟੇਲ (ਕੀੜੇ), 400,000 ਮਾਈਟ, 2,900 ਸੈਂਟੀਪੀਡਜ਼ ਅਤੇ ਮਿਲੀਪੀਡੀਜ਼, 500 ਕੀੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ 30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਹੋਰ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਦੀ [17]. ਜਦੋਂ ਬੁਲਡੋਜ਼ਰ ਜਾਂ ਅੱਗ ਸੋਇਆਬੀਨ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਤਹ ਦੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ "ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ" ਵਾਤਾਵਰਣ ਮਿੱਟੀ ਬਣਾਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ. ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੇ 1 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਤਬਾਹੀ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਜਾਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਸਖ਼ਤ ਚੂਨਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਠੰਡੇ-ਤਪਸ਼ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ 'ਤੇ, ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਇਕ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਬਣਨ ਵਿਚ 5000 ਸਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਗਰਮ ਗਰਮ ਖਿਆਲੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, 1 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲਾਲ ਮਿੱਟੀ (ਆਕਸੀਸੋਲ) ਬਣਨ ਵਿਚ 1 ਤੋਂ 2 ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ [18]. ਕੀ ਅਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਸੋਇਆਬੀਨ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਾਲੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਅਤਿਆਚਾਰਕ ਚੁੱਪ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਧੇਰੇ ਨਾਟਕੀ ਚੁੱਪ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ?

ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਸਥਿਰਤਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਸਤ੍ਹਾ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹਰੇਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 50% ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣਿਕ ਸੰਕਟ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਕੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਬਰਸਾਤੀ ਅਰਸੇ, ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਤੱਕ. ਜੇ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਖੇਤਰ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ growsੰਗ ਨਾਲ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਇਹ ਹੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਰੋਧ ਵੀ ਘਟਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਇਆਬੀਨ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਇਕ ਅਚਾਨਕ ਨਿਰਭਰਤਾ ਹੈ, ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਕ ਅੜਿੱਕਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦਰਾਮਦ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੂਝਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਮੂਲ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਤਹ (ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਘੱਟ ਮੁਨਾਫਾ ਹੈ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ balanceੁਕਵਾਂ ਸੰਤੁਲਨ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਅਸੀਂ ਏਕਾਧਿਕਾਰੀ ਦੇਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ. ਖਰੀਦਦਾਰ ਬਾਹਰੀ ਅਨਾਜ. ਲਾਲਚ, ਖੇਤੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਲਾਪ੍ਰਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵੱਧ ਰਹੇ ਅਸਥਿਰ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਭਾਰੀ ਕੀਮਤ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ.

ਕਰਦੋਬਾ ਵਰਗੇ ਸੂਬੇ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਵਿਚ 12 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈਕਟੇਅਰ ਜੰਗਲ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ 5% ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਹਿੱਸਾ ਬਚਿਆ ਹੈ. ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰਡੋਬਾ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਸੂਬਾ ਹੈ (ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਿਕ ਸੋਇਆਬੀਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਹੈ) [14] [15], ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ 1998-2002 ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਇਸਦੀ ਉੱਚ ਦਰ ਸੀ ਦੇਸ਼ (-2.93%, ਇੱਕ ਅੰਕੜਾ ਜੋ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਅਰਸੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ averageਸਤ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਹੈ, -0.23%), ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਕਟ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ. ਵਾਟਰਸ਼ੈਡ collapseਹਿ-.ੇਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੋਇਆ ਨਿਰਯਾਤ ਵਧਦਾ ਹੈ. ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ, ਜਿਥੇ ਸੰਕਟ ਬਣੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਪਰ 2011 ਅਤੇ 2012 ਦੌਰਾਨ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਲਾਲ ਬੱਤੀ ਲਗਾਈ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੌਣ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕਾਂ ਕਾਰਨ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਆ ​​ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੁਆ ਬੈਠਣਗੇ? ਹੁਣ ਗੈਰਕਨੂੰਨੀ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕੌਣ ਬੋਲਦਾ ਹੈ? ਸੋਇਆ, ਕਪਾਹ, ਮੱਕੀ ਜਾਂ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਤਰਕਹੀਣ ਰੂਪ ਨਾਲ ਘਟਾਏ, ਉਤਪਾਦਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਕੌਣ ਬੋਲਦਾ ਹੈ? ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲਈ ਕੌਣ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਮਿੱਟੀ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਕੌਣ ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਮਾੜੇ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਹਿੱਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ? ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੇ ਉਦਾਸ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕੌਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ?

ਜਵਾਬ ਹੈ ਚੁੱਪ. ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ, ਟਿਕਾable ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਹੀਂ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਤਹ ਮੂਲ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਨਾਲ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਸਰਕਾਰਾਂ, ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੀ ਤਬਾਹੀ, ਬਾਇਓਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਸਰਲ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਹਨ. ਇਨਟੈਗਰੇਟਡ ਪੈੱਸਟ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ (ਆਈਪੀਐਮ) ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜੀਵਤ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਦੇ ਪੁੰਜ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦੀ ਚੋਣ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੂਹਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱ .ਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, 2009 ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 292 ਮਿਲੀਅਨ ਲੀਟਰ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਫੈਲ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਸੇਨਾਸਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਗਲਤ ਅਧਿਕਾਰ, ਕੋਨਾਬੀਆ ਤੋਂ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਧਾਰਣ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਖੇਤੀ ਦੇ ਮਾਡਲ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦੀ ਅਯੋਗ ਗੁੰਝਲਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਮੋਨਸੈਂਟੋ: 5 ਤੋਂ 8 ਪੌਦੇ.

ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿੱਚ ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਦੇ ਨਵੇਂ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤੀ ਹਰ ਚੀਜ ਇੱਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੈ. ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਭੋਲਾ ਹੈ ਕਿ ਬੀਜ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਪੌਦਾ ਸਿਰਫ ਇਕ ਉਦਯੋਗ ਹੈ. ਇਹ ਏਕਾਧਿਕਾਰ, ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਕਲੀਅਰਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਵੇਗ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਮਾਡਲ ਦਾ ਇਕਸੁਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਾਰਕ.

ਨਿ Newਯਾਰਕ ਵਿਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸਟਿਨਾ ਫਰਨਾਂਡੀਜ਼ ਡੀ ਕਿਰਚਨੇਰ ਅਤੇ ਮੋਨਸੈਂਟੋ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਕ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ 1,670 ਮਿਲੀਅਨ ਪੇਸੋ ਲਈ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕੀਤਾ. ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਇੱਕ ਟੁਕੁਮੈਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਾਰਡੋਬਾ [1] [2] ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋਣਗੇ.

ਮਾਲਵਿਨਸ ਅਰਜਨਟੀਨਾਸ ਕੋਲਨੋ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਜੋ ਕਰਦੋਬਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ 14 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਅਤੇ ਇਟੂਜੈਨੀ ਐਨੈਕਸ ਗੁਆਂ. ਤੋਂ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ. 2010 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ 12,484 ਵਸਨੀਕ ਹਨ ਪਰ ਅਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪੇਂਡੂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਸੋਇਆਬੀਨ ਨਾਲ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਮਾਲਵਿਨਸ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਮੌਨਸੈਂਟੋ ਦੀ ਸੰਭਾਵਤ ਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਖ਼ਤ ਸਮਾਜਿਕ ਬਹਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

Además del juicio que se registra en Córdoba contra tres personas por aplicación ilegal de plaguicidas (2012), se reactivó en la justicia provincial la causa madre por contaminación en barrio Ituzaingó Anexo iniciada por FUNAM en 2002 [20]. Esta causa –en la cual están imputadas las mismas personas que hoy enfrentan el juicio, y donde seguramente se investigará a funcionarios públicos- analiza la asociación entre aplicación de plaguicidas y daños a la salud. Los querellantes de la causa madre son FUNAM además de 30 Madres y vecinos de barrio Ituzaingó Anexo [19].

Estas acciones, históricas, se suman al emblemático juicio finalizado en Paraguay hace siete años (2005), donde su Corte Suprema de Justicia dejó firme la condena de dos años de prisión impuesta a varios productores sojeros que produjeron la muerte de un niño (Silvino Talavera), y la intoxicación de su familia, tras aplicar glifosato en dos oportunidades (2003) [22].

Una planta para el acondicionamiento de semillas -como la planificada por Monsanto para Malvinas Argentinas- no puede disociarse de los campos que las sembrarían, ni del uso asociado de plaguicidas y sus efectos. Siendo Monsanto una de las empresas líderes en el mantenimiento del modelo extractivo, es inevitable predecir que una mayor presencia de la corporación agravaría regionalmente los efectos indeseados, esto es, expansión de la superficie cultivada, destrucción de ambientes nativos y sobre todo, más enfermedades y muertes por exposición a bajas dosis de plaguicidas.

El actual modelo agrícola extractivo que se practica en Argentina debería ser asumido como una variante muy extendida y superficial de la megaminería. En los cultivos no se extraen metales valiosos, sino nutrientes que luego se exportan como granos. Agricultura y megaminería tienen en común, además, el consumo de agua, mayor en la agricultura industrial, y la generación de pasivos ambientales. Mientras que la megaminería abandona colas de mineral y depósitos de estériles, la agricultura industrial deja acumulaciones diseminadas de plaguicidas que persisten por años y décadas.

La planta de Malvinas Argentinas, cuya puesta en funcionamiento se prevé para el año 2013, trataría y acondicionaría semillas de maíz hasta lograr una capacidad máxima de producción de 3,5 millones de hectáreas. Argentina tendría las dos plantas más grandes del mundo para el acondicionamiento de semillas, lo cual fortalecería el ya descontrolado modelo extractivo. Continuamente se registran en Córdoba operaciones de desmonte ilegal para seguir ampliando el área cultivable. Es previsible por lo tanto que las actividades de Monsanto no sólo induzcan la expansión de fronteras agrícolas, sino también procesos de uso más intensivo de los suelos.

La planta que Monsanto pretende instalar en Malvinas Argentinas no se dedicaría a la producción de plaguicidas. Pero incentivaría indirectamente su uso a nivel provincial. Al establecerse en Córdoba –y ampliar sus actividades en Argentina- consolidaría aún más la agricultura industrial para exportación. El dilema queda planteado. Los 400 puestos de trabajo previstos por Monsanto para la planta representan indudablemente un atractivo en zonas con desempleo crónico. Pero las actividades de la acondicionadora de semillas también tendrían efectos indeseados, como la consolidación del modelo extractivo, con su secuela de morbilidad y mortalidad, y la pérdida de puestos de trabajo en actividades incompatibles con los cultivos transgénicos.

Existen además obstáculos legales y administrativos muy importantes. Es inaceptable que una empresa como Monsanto anuncie sus inversiones desde Nueva York, y que anticipe además fechas de puesta en funcionamiento como si no hubiera Estado regulador en Argentina. También es inaceptable que la propia presidencia de la Nación permita ese juego colonial. Monsanto, como cualquier otra empresa, no debe decidir por sí misma lo que hará o no en un país que se supone soberano. Por el contrario, debe hacer la propuesta formal, iniciar el proceso de Evaluación de Impacto Ambiental en Córdoba y someter su proyecto a debate en Audiencia Pública. La Ley del Ambiente 7343 de la provincia de Córdoba, su decreto reglamentario 2131 sobre Evaluación de Impacto Ambiental y la Ley Nacional de Ambiente 25675 son de cumplimiento obligatorio e ineludible.

Las localizaciones no se deciden en Nueva York o Saint Louis, Estados Unidos, sino en Malvinas Argentinas, en Córdoba, con la participación de todos sus pobladores. Ningún funcionario público, por alto que sea su rango, puede asegurarle a Monsanto que se instalará. Como cualquier empresa pública o privada debe presentar formalmente su propuesta en Argentina, y someterse a la ley. Lo sucedido fuera del país volvió a mostrar el escaso respeto de muchos funcionarios públicos de Argentina y de la propia Monsanto por los procesos administrativos y por la opinión de personas que pudieran verse afectadas. No olvidemos además que esa empresa tiene pésimos antecedentes industriales. Como ya lo dijimos antes, participó del proceso de fabricación de las primeras bombas atómicas, produjo armas químicas que se usaron en Vietnam y violó normas de todo tipo en muchos países, todo ello en nombre de sus ganancias. De allí que Natural Society, una reconocida organización no gubernamental de Estados Unidos, declarara a Monsanto "la peor empresa del año 2011" tras considerar que amenazaba "la salud humana y el ambiente" [25].

Muchos pobladores de Malvinas Argentinas conocieron la posible radicación de la planta dedicada al acondicionamiento de semillas por los medios y no están dispuestos a que la propia Municipalidad, la provincia o la nación cercene sus derechos. Los debates ya empezaron, sobre todo en los colegios [21]. Apuntan críticamente al intendente y al gobierno de la provincia, pues sospechan que ya se habrían otorgado autorizaciones.

Cabría preguntarse ¿Por qué Córdoba? La decisión no es casual. Hay cuatro motivos visibles.

1) Tiene a nivel nacional la mayor superficie cultivada con soja transgénica y pese a que sólo conserva menos del 5% de bosque nativo, su superficie cultivada sigue creciendo.

2) Desde 1996 los sucesivos gobiernos nacionales y provinciales vienen apoyando esta redituable simplificación de la biodiversidad productiva para acrecentar la exportación.

3) Las universidades públicas y privadas producen cada vez más especialistas en ingeniería genética, y

4) Sectores importantes de la sociedad están convencidos –equivocadamente- que este modelo de producción es económicamente sustentable. Aunque Monsanto no lo explicite, estar cerca de los grandes consumidores de semillas transgénicas le permitirá fiscalizar y reducir el creciente uso irregular de "sus" semillas patentadas.

También existen cuatro motivos invisibles;

1) Argentina ejecuta una pésima política ambiental, más basada en la declamación que en los controles, lo cual tranquiliza a empresas como Monsanto

2) Los gobiernos locales y buena parte de la sociedad no advierten la fuerte degradación de los suelos productivos.

3) Las consecuencias sanitarias permanecen tan poco visibles como los efectos ambientales, y

4) Estado y Monsanto favorecen el mismo tipo de modelo productivo.

Esto es, un modelo extractivo basado en cientos de sustancias tóxicas, falta de controles estatales y ausencia de estudios epidemiológicos. Un modelo que genera cuantiosas ganancias públicas y privadas en el corto plazo. Un modelo que nos hace más dependientes y vulnerables a los compradores externos. Un modelo que le roba salud y estabilidad ambiental a las actuales y futuras generaciones. Un modelo que diariamente y en silencio aumenta la contaminación química de embriones, fetos, mujeres embarazadas, bebés, niños, adolescentes y adultos. Un modelo que en el nombre del progreso (de unos pocos) termina haciendo sufrir indeciblemente (a la mayoría). Un modelo donde por cada tonelada de soja exportada se invierte localmente en una tonelada de sufrimiento silencioso. Pero los sufrimientos silenciosos terminan por romperse. Y cuando el silencio social se rompe nada vuelve a ser igual.

Prof. Montenegro, Biólogo – Presidente de FUNAM, Profesor Titular de Biología Evolutiva en la Universidad Nacional de Córdoba y Premio Nóbel Alternativo 2004 (RLA-Estocolmo, Suecia).

Referencias:

[1] Pérez García, S. & H. Medina. 2008. "Informe de investigación sobre las operaciones de Monsanto en Argentina". Observatorio de las Empresas Transnacionales de FOCO, Reporte n° 5, 12 p.

[2] Nuestro Agro. 2012. "Monsanto invertirá 1.600 millones en su nueva planta de maíz en Córdoba". Editorial Nuestro Agro, Argentina, 18 de junio de 2012, 2 p. Ver la página Web: http://www.nuestroagro.com.ar/newsDetails.aspx?id=259

[3] El Liberal. "Monsanto anunció inversiones por más de 1.670 millones en la Argentina". Diario El Liberal, Santiago del Estero, 16 de junio de 2012, 1 p.

[4] Robin, M. "Le monde selon Monsanto, de la dioxine aux OGM, une multinationale qui vous veut du bien". Ed. Decouverte & Arte Editions, Paris.

[5] Santamarta, J. 2004. "Los transgénicos en el mundo". World Watch, España, 5 p.

[6] Aranda, D. 2011. "15 años de soja: la prueba del delito". La Vaca, Buenos Aires, 11 p.

[7] Montenegro, R.A. 2006. "Informe sobre los efectos de los plaguicidas en la salud humana y el ambiente. Necesidad de prohibir el uso de plaguicidas agropecuarios en áreas urbanas y periurbanas". FUNAM y Cátedra de Biología Evolutiva Humana, Córdoba, 58 p.

[8] Aizen, M.A.; L.A. Garibaldi & M. Dondo. 2009. "Expansión de la soja y diversidad de la agricultura argentina". Ecología Austral, Vol. 19, pp. 45-54.

[9] WATT. "Soja argentina se destina a producir biodiesel". WATT Ag Net, Estados Unidos, 29 de abril de 2011, 1 p.

[10] Montenegro, R.A. 1999. "Introducción a la ecología urbana". CEVEqU-GADU, Universidad Nacional del Comahue, Neuquén, 190 p.

[11] Cordone, G. "La Argentina solo repone el 37% de los nutrientes del suelo". AIM Digital, Buenos Aires, 6 de julio de 2012, 4 p.

[12] Contra Punto. "El ‘campo’ y el ‘gobierno’ argentino unidos: ambos sectores son cómplices del saqueo en el Sahara". Contra Punto, Argentina, 8 de febrero de 2011, 4 p.

[13] Argen Bio, 2011. "Argentina: evolución de la superficie cultivada con OGM en miles de hectáreas". ArgenBio, 2011, 1 p.

[14] Rollán, A. "La soja en Córdoba superaría los cinco millones de hectáreas". Diario La Voz del Interior, Córdoba, 29 de noviembre de 2008, p. A 8.

[15] Econ Link. "Datos de la producción de soja en Argentina: provincias". Econlink, 1 p. Ver la página Web: http://www.econlink.com.ar

[16] Montenegro, R.A. "Latin American experiences in community based assessments. Joint works with Ituzaingo Anexo neighbors in Cordoba". Proceedings, 3rd. International Conference on Children’s Health and the Environment. London School of Hygiene and Tropical Medicine, University of London (Gran Bretaña), p. 31.

[17] Citado por Primavesi, A. 1984. "Manejo ecologico do solo". Nobel Ed., Sao Paulo, Brazil, p. 142. Ver Cuadro 5.1, en base a trabajos de Dunger (1964) y Kevan (1965).

[18] Según J.J. Ibáñez, del Centro de Investigaciones sobre Desertificación (CSIC) de la Universidad de Valencia (España).

[19] En la causa madre y en la "tercer causa", esta última por loteo ilegal sobre suelos potencialmente contaminados con plaguicidas y demás sustancias tóxicas, el abogado patrocinante de FUNAM y de las Madres (y vecinos) es el Dr. Carlos Nayi. La causa madre y la "tercera causa" están radicadas en la Fiscalía del Dr. Carlos Matheu.

[20] En el juicio o "segunda causa" se juzga la aplicación ilegal de plaguicidas. FUNAM participó del debate y elaboración de la Ordenanza 10590/2003 que prohibió la aplicación de plaguicidas en barrio Ituzaingó Anexo, y logró –tras presentar un informe técnico a la legislatura de Córdoba- que ésta incluyera en la Ley de Agroquímicos 9164/2004 una franja periurbana de 500 metros vedada para la aplicación terrestre de plaguicidas de las Clases Toxicológicas Ia, Ib y II; de 1500 metros para la aplicación aérea de plaguicidas de la Clases Ia, Ib y II, y de 500 metros para la aplicación aérea de plaguicidas de las Clases III y IV. FUNAM solicitaba prohibición total de aplicación terrestre y aérea para una franja de 2500 metros. En ambos casos las propuestas técnicas de FUNAM fueron apoyadas por las Madres de barrio Ituzaingó Anexo. La violación de la ordenanza municipal 10590, de la ley provincial 9164 y de la ley nacional 24051 sobre residuos peligrosos son claves para el juicio que se sustancia en Tribunales II.

[21] FUNAM está acompañando la resistencia pacífica de grupos de vecinos, vecinas y estudiantes de Malvinas Argentinas que se oponen al proyecto, y que exigen el cumplimiento a rajatabla de las leyes vigentes.

[22] Ciciolli, R. 2007. "Se hizo justicia para Silvino Talavera. Dos años de cárcel para sojeros que envenenaron a niño campesino". UITA, Secretaría Regional Latinoamericana, 7 de julio de 2005, 2 p. Ver la página Web: http://www.rel-uita.org/agricultura/agrotoxicos/dos-anios-de-carcel.htm

[23] Mathews, K. "Research firm blames Monsanto for bee deaths so Monsanto buys it". Occupy Monsanto, USA, 30 April 2012, 2 p.

[24] Huff, E.A. "Poland beekeepers kick Monsanto out of the hive, successfully ban bee-killing GM corn". Natural News, USA, May 29, 2012, 2 p.

[25] Gucciardi, A. & M. Barrett. "Monsanto declared worst company of 2011". Natural Society, USA, December 5, 2011, 3 p.

[26] CONABIA es la Comisión Nacional Asesora de Biotecnología Agropecuaria que funciona en el ámbito del Ministerio de Agricultura, Ganadería y Pesca de la Nación. Se creó por Resolución 124/1991.

[27] SENASA es el Servicio Nacional de Sanidad y Calidad Agroalimentaria del Ministerio de Agricultura, Ganadería y Pesca de la Nación. Se creó por Ley Nacional n° 23899/1990.

[28] El AMPA (ácido aminometilfosfónico) es un derivado químico del herbicida glifosato.